দহখন হাতত দহটা অস্ত্ৰ, ত্ৰিনয়নত অভয় জ্যোতি, মা দুৰ্গাৰ শক্তিৰ উৎস অৰ্থ কি?
পুৰাণৰ মতে, সকলো দেৱতাই মহিষাসুৰক হত্যা কৰিবলৈ দেৱীৰ উপাসনা কৰিছিল
দহখন হাতত দহটা অস্ত্ৰ, ত্ৰিনয়নত অভয় জ্যোতি, মা দুৰ্গাৰ শক্তিৰ উতস অৰ্থ কি? জানেনে আপুনি?
পুৰাণৰ মতে, সকলো দেৱতাই মহিষাসুৰক হত্যা কৰিবলৈ দেৱীৰ উপাসনা কৰিছিল । সেয়েহে, দেৱী দুৰ্গাৰ সৃষ্টি হৈছে সকলো দেৱতাৰ শক্তি সংগ্ৰহ।
দেৱী দুৰ্গাৰ তিনিটা চকু আৰু দহখন হাত বিভিন্ন অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা হয় । দেৱীৰ এই ৰূপৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যা হিন্দু শাস্ত্ৰৰ বিভিন্ন শাস্ত্ৰত পোৱা যায়।
কোৱা হয় যে দেৱীৰ বাওঁ চকুৱে আকাংক্ষা বা চন্দ্ৰৰ প্ৰতীক । সোঁ চকুৱে কৰ্ম বা সূৰ্যৰ প্ৰতীক । আৰু কপাল জ্ঞান বা জুইৰ প্ৰতীক ।
দেৱী দুৰ্গাৰ ওচৰত দহখন হাতৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যা আছে। দেৱীৰ দহখন হাতত দহটা অস্ত্ৰ আছে । এই সকলোবোৰ অস্ত্ৰৰ বিভিন্ন অৰ্থ আছে। যেনে- চক্ৰ, ত্ৰিশূল, শংখ, বজ্ৰ, সাপ, গদা, ধনু, তৰোৱাল, ঘন্টা আৰু পদুম এই সকলোবোৰৰ অৰ্থ আপুনি জানেনে?
চক্ৰঃ চক্ৰটো শ্ৰী বিষ্ণুৱে মা দুৰ্গাক দিছিল । দেৱী দুৰ্গাৰ হাতত চক্ৰ থকাৰ অৰ্থ হৈছে যে দেৱী সকলো সৃষ্টিৰ কেন্দ্ৰত আছে ।
ত্রিশূল: ভগৱান মহাদেৱে দুৰ্গাক তেওঁৰ ত্ৰিশূল দান কৰিছিল । এই ত্ৰিশূলৰ মানুহৰ তিনিটা গুণৰ প্ৰতীক, সত্ত্ব, তম আৰু ৰজ। সত্ত্ব মানে ধৰ্ম জ্ঞান, ৰজ মানে অহংকাৰ আৰু তম মানে অন্ধকাৰ । এই তিনিটা গুণৰ সংমিশ্ৰণ হৈছে সকলো মানুহৰ সৃষ্টি। এই তিনিটা গুণৰ সাংকেতিক ৰূপ হৈছে ভগৱান মহাদেৱৰ ত্ৰিশূলৰ তিনিটা ব্লেড।
শংখ: শংখৰ খোলাটো বৰুণা দেৱতাই মা দুৰ্গাক দিছিল । যি টো গৌৰৱৰ প্ৰতীক। এই শংখৰ শব্দত, স্বৰ্গ, পৃথিৱী আৰু নৰকৰ সকলো দুষ্ট শক্তি ভয় খাই ।
বজ্ৰঃ বজ্ৰক ইন্দ্ৰ দেৱতাই দিছিল, যি সংকল্প আৰু সংহতিৰ শক্তিৰ প্ৰতীক । এই দুটা গুণৰ জৰিয়তে, নিজৰ লক্ষ্য প্ৰাপ্ত কৰাৰ সংকল্প সৃষ্টি হয়।
সৰ্প : দেৱীৰ হাতত এটা সাপ আছে । পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি, এই সাপটো বিশুদ্ধ চেতনাৰ প্ৰতীক।
গদা: যমৰজাই এই গদা মা দুৰ্গাক দিছিল, যাক ‘কালদাণ্ডা’ বুলিও কোৱা হয় । এই অস্ত্ৰটো আনুগত্য, প্ৰেম আৰু ভক্তিৰ প্ৰতীক।
ধনু আৰু কাড়: ভগৱান পৱনে দুৰ্গাক এই ধনু আৰু কাড় উপহাৰ দিছিল । এই অস্ত্ৰটো ইতিবাচক শক্তিৰ প্ৰতীক।
তৰোৱাল: ভগৱান গণেশে মা দুৰ্গাক এই তৰোৱাল দিছিল । এই তৰোৱাল হৈছে বুদ্ধিমত্তাৰ প্ৰতীক, যাৰ দ্বাৰা সকলো বৈষম্য আৰু অশুভ শক্তি ধ্বংস কৰিব পাৰি।
ঘন্টা: ঘণ্টাটো ভগৱান ইন্দ্ৰৰ বাহনে দেৱী দুৰ্গাক দান দিছিল । ইয়াৰ শব্দই অশুভশক্তিৰ ধ্বংসসূচায়।
পদুম: ব্ৰহ্মাই দেৱী দুৰ্গাক পদুম ফুল দিছিল । এই পদুম জ্ঞান আৰু আধ্যাত্মিক চেতনাৰ উদ্ভৱৰ প্ৰতীক ।
উক্ত লেখনি পঢ়ি উপকৃত হলে আগলৈ শ্বেয়াৰ কৰি দিব ।
