বৰ্তমানৰ ব্যস্ত জীৱনশৈলীত টোপনি (Sleep) এক প্ৰয়োজনীয় উপাদান হৈ পৰিছে। নিশাৰ ভাগত বহু ব্যক্তিৰ ভালকৈ টোপনিত নাহে। কিন্তু প্ৰায়ে ইয়াক উপেক্ষা কৰা হয় বা স্বাভাৱিক বুলি গণ্য কৰা হয়। কিন্তু এই অৱস্থাই শৰীৰ আৰু মন দুয়োটাতে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। যিয়ে আপোনাৰ দৈনন্দিন কাৰ্যক্ষমতাত নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে।
পৰিৱৰ্তিত জীৱনশৈলী, মোবাইল চোৱা, দৈনন্দিন কাম-কাজৰ ব্যস্ততা, কৰ্মৰ লগত জড়িত চাপ আদিৰ বাবে টোপনি কম হ’ব পাৰে। তদুপৰি গভীৰ নিশালৈ সাৰে থকা আৰু খাদ্যাভ্যাসৰ বেয়া অভ্যাসে টোপনিৰ ধৰণত ব্যাঘাত জন্মাব পাৰে। যদি এই সমস্যা দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি থাকে তেন্তে ইয়াক সহজভাৱে ল’ব নালাগে। ইয়াৰ জৰিয়তে শৰীৰে প্ৰায়ে ইংগিত দিয়ে যে আপোনাক জিৰণি আৰু ভাৰসাম্যৰ প্ৰয়োজন। চিকিৎসকৰ মতে ৰাতি বাৰে বাৰে সাৰ পোৱাৰ কেইবাটাও অন্তৰ্নিহিত কাৰণ থাকিব পাৰে। কেতিয়াবা দিনৰ ভাগৰ বা অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশ ইয়াৰ কাৰণ হ’ব পাৰে। লগতে উদ্বেগ বা মানসিক চাপে টোপনিৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
ইয়াৰ উপৰিও অনিয়মিত সময়সূচী, গভীৰ নিশালৈকে মোবাইল ফোন ব্যৱহাৰ কৰা আৰু অত্যধিক কেফেইনে সমস্যাটো আৰু বেছি ভয়াৱহ কৰি তুলিব পাৰে। কিছুমান ব্যক্তিৰ বাবে এই আচৰণ অভ্যাসলৈ পৰিণত হ’ব পাৰে। এতিয়া জানো আহক ৰাতি বাৰে বাৰে সাৰ পোৱাটো মানসিক স্বাস্থ্যৰ সমস্যা নেকি? আপুনি ইয়াক কেনেকৈ চিনাক্ত কৰিব পাৰে?
যদি ৰাতি বাৰে বাৰে টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱাৰ লগে লগে আন লক্ষণ দেখা যায়। তেন্তে ইয়াত কোনো অন্তৰ্নিহিত মানসিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে ৰাতিপুৱা সাৰ পাই ভাগৰুৱা অনুভৱ কৰা, গোটেই দিনটো অস্থিৰতা অনুভৱ কৰা, মনোযোগ দিবলৈ অসুবিধা হোৱা বা সঘনাই মেজাজৰ পৰিৱৰ্তন অনুভৱ কৰা।
কিছুমান ব্যক্তিয়ে কোনো স্পষ্ট কাৰণ নোহোৱাকৈও নাৰ্ভাছ বা উদ্বেগ অনুভৱ কৰিব পাৰে। যদি এই লক্ষণসমূহ স্থায়ী হৈ থাকে আৰু দীৰ্ঘদিন ধৰি টোপনিৰ সমস্যা অব্যাহত থাকে তেন্তে ইয়াক আওকাণ কৰা উচিত নহয়। এনে ক্ষেত্ৰত শৰীৰ আৰু মন দুয়োটাকে পৰ্যাপ্তৰ প্ৰয়োজন।
কেনেকৈ প্ৰতিৰোধ কৰিব?
ৰাতি বাৰে বাৰে সাৰ পোৱাৰ সমস্যাৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ দৈনন্দিন সঠিক ৰুটিন গ্ৰহণ কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। প্ৰতিদিনে একে সময়তে শোৱা আৰু সাৰ পোৱাৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলক যাতে আপোনাৰ টোপনিৰ মানদণ্ড উন্নত হ’ব পাৰে। সাৰ পোৱাৰ লগে লগে মোবাইল ফোনৰ ব্যৱহাৰ কম কৰক।
ইয়াৰ উপৰিও বিশেষকৈ সন্ধিয়াৰ সময়ত কেফেইন আৰু গধুৰ খাদ্য গ্ৰহণ নকৰিব। গান শুনা, ধ্যান আদি অভ্যাস কৰা বা কিতাপ পঢ়াটো সহায়ক হ’ব পাৰে। ইয়াৰ পিছতো যদি যদি সমস্যাটো স্থায়ী হৈ থাকে তেন্তে চিকিৎসক বা বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো ভাল।
