ভাৰত ৰত্ন দেশৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদাৰ প্ৰতীক

ভাৰতবৰ্ষৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান হৈছে ভাৰত ৰত্ন। এই সন্মান দেশৰ সৰ্বোচ্চ নাগৰিক সম্মান হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু ইয়াক অসাধাৰণ ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱাৰ বাবে প্ৰদান কৰা হয়। এই সেৱাৰ ভিতৰত কলা, সাহিত্য, বিজ্ঞান, ৰাজনীতি, সমাজসেৱা, ক্ৰীড়া আদি বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদান অন্তৰ্ভুক্ত।

ভাৰত ৰত্ন ১৯৫৪ চনত ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি ড০ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
এই সন্মান ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে এই পুৰস্কাৰৰ বাবে ব্যক্তিৰ নাম নিৰ্বাচন কৰে।
সাধাৰণতে এবছৰত সৰ্বাধিক তিনিজন ব্যক্তিক এই সন্মান প্ৰদান কৰা হয়, যদিও কিছুমান বছৰত এই সীমা অতিক্ৰম কৰা হৈছে (যেনে, ২০২৪ চনত পাঁচজনক প্ৰদান কৰা হৈছিল)।
পুৰস্কাৰৰ প্ৰতীক হিচাপে এটা সোণালী ৰঙৰ মেডেল, য’ত সূৰ্যৰ প্ৰতীক আৰু “ভাৰত ৰত্ন” শব্দ লিখা থাকে।
মেডেলৰ পিছফালে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক (অশোক স্তম্ভ) আৰু এক শ্লোগান খোদিত থাকে।
ইয়াৰ লগত এখন প্ৰশংসাপত্ৰ (সনদ)ও প্ৰদান কৰা হয়।
ভাৰত ৰত্নৰ সৈতে কোনো আৰ্থিক পুৰস্কাৰ সংযোজিত নহয়, কিন্তু ইয়াৰ মৰ্যাদা অতুলনীয়।

প্ৰথম লাভকাৰী (১৯৫৪): ড০ চৰ্বাপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ (প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি), চি ৰাজাগোপালাচাৰী (শেষ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল), আৰু ড০ চন্দ্ৰশেখৰ ভেঙ্কট ৰমন (নোবেল বিজয়ী বিজ্ঞানী)
অন্যান্য উল্লেখযোগ্য লাভকাৰী: ড০ বিধান চন্দ্ৰ ৰায় (১৯৫৫)
ড০ আম্বেদকৰ (১৯৯০)
নেলছন মেণ্ডেলা (১৯৯০, বিদেশী নাগৰিক হিচাপে)
মাদাৰ টেৰেছা (১৯৮০)
এ পি জে আব্দুল কালাম (১৯৯৭)
লতা মংগেশকৰ (২০০১)
শচীন তেণ্ডুলকাৰ (২০১৪, প্ৰথম ক্ৰীড়াবিদ)
অটল বিহাৰী বাজপেয়ী (২০১৫)
২০২৪ চনত পাঁচজন ব্যক্তিক ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰা হৈছিল: কৰ্পূৰী ঠাকুৰ (মৰণোত্তৰ, সমাজসেৱক আৰু ৰাজনীতিবিদ)
পি ভি নৰসিংহ ৰাও (মৰণোত্তৰ, প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী)
চৌধুৰী চৰণ সিং (মৰণোত্তৰ, প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী)
ড০ এম এছ স্বামীনাথন (মৰণোত্তৰ, কৃষি বিজ্ঞানী)
লালকৃষ্ণ আদৱানী (বিজেপিৰ জ্যেষ্ঠ নেতা)

ভাৰত ৰত্ন হৈছে দেশৰ সৰ্বোচ্চ মৰ্যাদাৰ প্ৰতীক, যিয়ে ব্যক্তিৰ অসাধাৰণ অৱদানক স্বীকৃতি দিয়ে।
ইয়াক জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলো ক্ষেত্ৰৰ লোকৰ বাবে মুকলি, আৰু কেতিয়াবা বিদেশী নাগৰিককো প্ৰদান কৰা হয়।
১৯৫৪ৰ পৰা ২০২৪লৈ মুঠ ৫৪ জন ব্যক্তিক এই সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছে।

ভাৰত ৰত্ন লাভকাৰী ব্যক্তিয়ে জাতীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত সৰ্বোচ্চ সন্মান লাভ কৰে। এই সন্মানে তেওঁলোকৰ অৱদানক অমৰ কৰি ৰাখে। সমাজত তেওঁলোকৰ প্ৰতিপত্তি আৰু সন্মান যথেষ্ট বৃদ্ধি পায়।
ভাৰত ৰত্ন লাভকাৰীসকলক ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠান, সভা, আৰু কাৰ্যসূচীত বিশেষ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰট’কলৰ তালিকাত তেওঁলোকক উচ্চ স্থান দিয়া হয় (সাধাৰণতে ৭ এ স্থান, যিটো কেবিনেট মন্ত্ৰীৰ সমতুল্য)।
তেওঁলোকক ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যসূচীত বিশেষ অতিথি হিচাপে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত, লাভকাৰীসকলক বিশেষ পৰিস্থিতিত সৰকাৰী ভ্ৰমণ সুবিধা বা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰা হ’ব পাৰে, বিশেষকৈ যদি তেওঁলোক উচ্চ পৰ্যায়ৰ ৰাজনৈতিক বা সামাজিক ব্যক্তিত্ব হয়। তবে, এইটো সকলো লাভকাৰীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহয় আৰু নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
উদাহৰণস্বৰূপে, শচীন তেণ্ডুলকাৰ বা লতা মংগেশকাৰৰ দৰে ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে।
কিছুমান ক্ষেত্ৰত, ভাৰত ৰত্ন লাভকাৰীসকলক সৰকাৰী চিকিৎসালয়ত বিশেষ চিকিৎসা সুবিধা প্ৰদান কৰা হ’ব পাৰে। যদিও এইটো আনুষ্ঠানিকভাৱে নিৰ্ধাৰিত নহয়, তেওঁলোকৰ মৰ্যাদাৰ বাবে এনে সুবিধা প্ৰায়ে সহজলভ্য হয়।
কিছুমান লাভকাৰীক (যেনে, প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি বা প্ৰধানমন্ত্ৰী) সৰকাৰী বাসগৃহ বা অন্যান্য সুবিধা প্ৰদান কৰা হ’ব পাৰে, কিন্তু এইটো তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ পদবীৰ সৈতে জড়িত।

ভাৰত ৰত্ন লাভকাৰীসকলে সাধাৰণতে সমাজৰ পৰা অধিক সন্মান আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰে, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ কাম বা প্ৰভাৱৰ ক্ষেত্ৰত অধিক সুযোগ সৃষ্টি হ’ব পাৰে।
তেওঁলোকৰ নাম আৰু কৃতিত্ব ইতিহাসৰ পাঠ্যপুথিত স্থান পায়, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰ সংৰক্ষিত হয়।
ভাৰত ৰত্নৰ সৈতে কোনো নিৰ্দিষ্ট আৰ্থিক পুৰস্কাৰ বা পেঞ্চন সংযোজিত নহয়, যিটো পদ্ম পুৰস্কাৰৰ দৰে অন্যান্য সন্মানৰ পৰা পৃথক।
বেছিভাগ সুবিধা এই সন্মানৰ মৰ্যাদাৰ পৰা উদ্ভৱ হয়, আৰু লাভকাৰীৰ পূৰ্বৰ পদবী বা পেছাগত স্থিতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
মৰণোত্তৰ ভাৰত ৰত্নৰ ক্ষেত্ৰত সুবিধা প্ৰযোজ্য নহয়, কিন্তু পৰিয়ালৰ সদস্যসকলক সন্মানৰ অংশ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

শচীন তেণ্ডুলকাৰৰ ক্ষেত্ৰত, ভাৰত ৰত্ন লাভৰ পিছত তেওঁৰ সামাজিক প্ৰভাৱ আৰু জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছিল, যাৰ ফলত তেওঁ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যসূচীত বিশেষ স্থান লাভ কৰিছিল।
প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ ক্ষেত্ৰত, তেওঁৰ ভাৰত ৰত্নৰ মৰ্যাদাই তেওঁৰ শিক্ষা আৰু বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱ বৃদ্ধি কৰিছিল